0 Ραδιοφωνική συνέντευξη με τον Χάρη Τσαμπασίδη

Για να ακούσετε την ραδιοφωνική συνέντευξη ενός φωτεινού μαθηματικού μυαλού και εξαιρετικού παιδιού που  είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά, του Χάρη Τσαμπασίδη, πατήστε εδώ

0 7o καλοκαιρινό μαθηματικό σχολείο στην Λεπτοκαρυά

Γεια σας παιδιά, επανέρχομαι και πάλι έπειτα απο μία μεγάλη, κουραστική, αξέχαστη εβδομάδα με πάρα πολλά ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ αλλά και αρκετό παιχνίδι και διασκέδαση. ''Παν μέτρον άριστον" όπως έλεγαν και οι αρχαίοι πρόγονοι μας.

Φέτος για πρώτη μου φορά, και ελπίζω όχι τελευταία, συμμετείχα στο 7ο Μ.Κ.Σ (Μαθηματικό Καλοκαίρινο Σχολείο) από το οποίο έλαβα αρκετές γνώσεις και εμπειρίες που θα μου ειναι αρκετά χρήσιμες στο κοντινό μέλλον! Επίσης γνώρισα πολύ σημαντικούς και μορφωμένους ανθρώπους όπως τον κ. Φελλούρη, τον κ. Τυρλή και τον κ. Ζώτο. Οι δύο τελευταίοι μου έκαναν και μάθημα και με τον τρόπο τους με έκαναν να αγαπήσω τα μαθηματικά ακόμα περισσότερο.
Επίσης γνώρισα πολλά καλλιεργημένα παιδιά με αρκετές μαθηματικές αλλά και ΜΟΥΣΙΚΕΣ γνώσεις. Έτσι ταιριάξαμε απόλυτα χωρίς μεγάλη δυσκολία.
Το καθημερινό μας πρόγραμμα ήταν περίπου το εξής: Ξυπνούσαμε με τα παιδιά από το δωμάτιο στις 7 το πρωί. Κατά τις 7:30 πηγαίναμε για πρωινό και στις 8:30 δύο γραφικά τρενάκια μας μετέφεραν στο Γ.Ε.Λ Λεπτοκαρυάς όπου γινόταν το μάθημα.
Στην τάξη μου (Α' Λυκείου) ήμασταν δύο παιδιά από τα δύο άκρα της Ελλάδος. Εγώ και ένα παιδί από την Κρήτη, ο Παναγιώτης, αλλά και παιδιά από μακρινά νησιά και τόπους. Το μάθημα τέλειωνε στις 13:30 και μόλις φτάναμε στο ξενοδοχείο ορμούσαμε όλοι με μανία στο εστιατόριο (Ο Θεός να το πει εστιατόριο) για να προλάβουμε το φαγητό (Ο Θεός να το πει φαγητό). Μετά είχαμε ξεκούραση στα δωμάτια μέχρι τις 5 και από τις 5 μέχρι τις 8, 8:30 πηγαίναμε για τένις, μπακετ, στην πισίνα ή οτι άλλο θέλαμε που να ήταν επιτρεπτό. Στις 22:00 βλέπαμε ταινίες (όπως την La habitacion de Phermat κλπ) και στις 00:30 πηγαίναμε για ύπνο.
Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία την οποία επιθυμώ να ξαναζήσω.

Υ.Γ : Το πρόγραμμα δεν το εκτελούσαμε κατά γράμμα, κάναμε κάποιες αλλαγές (όχι απαραίτητα μικρές).

0 Η Κ.Ο.Θ ταξιδεύει

 Στις 15/6/2013 μαζί με τον δάσκαλό μου και τον φίλο μου τον Δημήτρη παρακολουθήσαμε στο μουσικό μέγρο Κομοτηνής τον σολίστα βιολιού Σίμο Παπάνα να ερμηνεύει Beethoven και  Tchaikovsky με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.

1 Βράβευση στο κλειστό γυμναστήριο

Στιγμιότυπα από την βράβευσή μου στις 1-6-2013 στο κλειστό γυμναστήριο της Αλεξανδρούπολης, για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδας και για τις επιτυχίες μου στα Μαθηματικά!

0 Vivaldi in Α minor for two violins

Με την δασκάλα μου κα Ραίσα βιολί και την κα Μαρίνα στο πιάνο!

0 Το κυνήγι του θησαυρού!

-Ντέιβ, πως πάει η δουλειά, ρώτησα κουρασμένα και μ'ένα ύφος αγανακτισμένο

-Απ'το πρωί σκάβουμε και το μόνο που βρήκα είναι ένας χαζοπάπυρος και μερικά κόκαλα. Βαρέθηκα πια! Δέκα μήνες και τίποτα το σημαντικό δεν έχει βρεθεί. Άμμος, άμμος και πάλι άμμος. 

- Κοίταξε καθόλου στον πάπυρο?

- Τι να κοιτάξω μωρέ, λες και θα καταλάβω τίποτα; είπε νευριασμένα ο Ντεϊβ .

Άκου " Στην αρχή Α...... τομ΄ς... αμέσων του ...ιο νε.."Βγάζεις νόημα? Αν ναι, ρίξε μια φωνή, θα είμαι στη σκηνή. Αύριο ξημερώματα φεύγουμε. Γυρίζουμε Εδιμβούργο, είπε και πέταξε τον πάπυρο στο χώμα.

   Με τον Ντεϊβ ήμασταν φίλοι από το δημοτικό. Γνωριστήκαμε στην Α τάξη και από τότε Ντεϊβ και Νάιτζελ ήταν ένα. Αν και εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες ταιριάζαμε απίθανα. Επιβεβαιώναμε τον κανόνα" τα ετερώνυμα έλκονται"! Συμπληρώναμε ο ένας τον άλλο! Ο Ντεϊβ απολάμβανε την παρέα των κοριτσιών ενώ εγώ μελετούσα μαθηματικούς τύπους. Όπου κι αν έβλεπες ποδοσφαιρική ομάδα , ο Ντεϊβ πρώτος-πρώτος με το περιβραχιόνιο του αρχηγού στο μπράτσο και το 10άρι να στολίζει την φανέλα του. όμως όποιος ήθελε ένα 20άρι να ομορφαίνει το γραπτό των μαθηματικών, με παρακαλούσε για ιδιαίτερα μαθήματα.

  Αλλά στο λύκειο τα πράγματα άλλαξαν απότομα. Ο γυναικείος πληθυσμός παράτησε τον Ντεϊβ και άρχισε να ασχολείται με πιο ουσιώδη πράγματα, όπως η μελέτη εξισώσεων του Euler  ή τα σύνολα και την θεωρία των παιγνίων του J. Nash. Έτσι για μένα ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να προσελκύσω το άλλο φύλλο με τις μαθηματικές μου ικανότητες. Γι'αυτόν τον λόγο, σιγά-σιγά η φιλία μας άρχισε να φθείρει. Έτσι από κολλητοί γίναμε καλοί φίλοι και έπειτα απλά γνωστοί. 

  Όπως είχαμε και κάτι κοινό. Και οι δύο είχαμε έναν κοινό στόχο. Να ανακαλύψουμε έναν θησαυρό που θα μας οδηγούσε στα πλούτη και στη δόξα. Πολλές φορές ονειρευόμουν πως κολυμπούσα σε ένα χρυσαφί ωκεανό από χρυσά περιδέραια, Σουηδικές κορώνες, Αγγλικές λίρες, καταπράσινα σμαράγδια και εκατοντάδες ζαφείρια που σου θάμπωναν τα μάτια. Αλλά όταν ξυπνούσα από τον βαθύ μου ύπνο, το μόνο που μου θάμπωνε τα μάτια ήταν το φως του ήλιου που εισχωρούσε βίαια στο δωμάτιό μου.

   Όμως ας επιστρέψουμε στην αναζήτηση του μοιραίου θησαυρού που πήρε βάναυσα τόσα χρόνια από την μικρή ζωή μου......(Εδώ κουράστηκα. Η συνέχεια της ιστορίας αργότερα)

0 Το τερπνόν μετά του ωφελίμου

Ξεκούραση και διασκέδαση στο Allou Fun Park και στην Πλάκα, μετά την συμμετοχή μου στον διαγωνισμό του Αρχιμήδη της Μαθηματικής εταιρείας!